Vandaag liep ik samen met een opdrachtgever door NP De Sallandse Heuvelrug. Buien en zon wisselden elkaar af. We waren dan ook de enige personen in de wijde omtrek die een wandeling maakten.
De vogels floten om ‘t hardst hun lentelokwijsjes, de lariksknoppen stonden op barsten; de lente stond overduidelijk om de hoek.¬
Deze wandeling was niet zomaar.  We liepen een route die uitgezet wordt om jonge kinderen met hun ouders het bos te laten beleven. Ik mag daarvoor een boekje schrijven. Leidraad wordt het leven van een specht. Aan de hand van beleef- en doe- opdrachten zullen kinderen met al hun zintuigen de natuur gaan voelen.
Eerder schreef ik al de educatieve boekjes Joep de Eekhoorn en Jonas de Eekhoorn, dit wordt een variant daarop. De specht en de eekhoorns zullen elkaar ook gaan ontmoeten in dit boekje.

Ik ben heel blij met deze opdracht omdat er allerlei aspecten in zitten waar ik ‘iets’ mee heb: het schrijven natuurlijk, maar ook de natuur, kinderen, opdrachtjes en dat alles combineren tot een verhalend educatief boekje. ¬†Daarmee bezig zijn voelt niet als werken, dat is alleen maar leuk.

Zoals we vanochtend al tegen elkaar zeiden toen we door het ontwakende lentebos liepen: ‘En dit heet dan werken….!’